Jest taki dzień w roku, w którym bez dwóch zdań wszyscy jesteśmy dziećmi!
Wszystkim młodszym i starszym dzieciom życzymy spełniania życzeń, nie tylko tych na parkiecie ale również tych poza nim, życzymy wielu powodów do radości i uśmiechu. Niechaj każdy dzień będzie niesamowity , wyjątkowy i niesie za sobą wiele pozytywnych doświadczeń. Rodzina Mosowiaków
Historia obchodów Dnia Dziecka jest niespecjalnie długa – sięga zaledwie niespełna stu lat. Zresztą trudno się temu dziwić, skoro i samo dzieciństwo do połowy XVIII wieku formalnie nie istniało.
Od uznania dzieciństwa za istotną część ludzkiego życia do celebrowania go w formie oficjalnego święta droga była jeszcze daleka. Tak naprawdę dopiero w 1925 roku po raz pierwszy zorganizowano coś w rodzaju obchodów Dnia Dziecka. W Genewie zorganizowano wówczas Światową Konferencję na Rzecz Dobra Dzieci, podczas której po raz pierwszy proklamowano Międzynarodowy Dzień Dzieci.
Oddolne inicjatywy dla najmłodszych pojawiały się wprawdzie już wcześniej. Na przykład w 1857 roku amerykański pastor Charles Leonard ustanowił Dzień Róży (później nazwany Kwiatową Niedzielą i wreszcie Dniem Dzieci). Przypadał on w drugą niedzielę czerwca, a jego świętowanie obejmowało… specjalną mszę dla maluchów. Podobnie zresztą wyglądały obchody Święta Dziecka w Polsce. Po raz pierwszy zorganizowano je już w 1929 roku z inicjatywy Polskiego Komitetu Opieki nad Dzieckiem. Dnia 22 września dzieci uczestniczyły w specjalnej mszy, a następnie w szkolnych akademiach, wycieczkach i zabawach. Otrzymywały też w prezencie słodycze.
Pierwszym krajem, który odgórnie wprowadził to święto do swojego urzędowego kalendarza, była Turcja. W 1920 roku ustanowiono tam Dzień Dziecka, przypadający 23 kwietnia. Co ciekawe, tego samego dnia obchodzone jest tam Święto Niepodległości. Przypadkowa zbieżność? Bynajmniej. Ten konkretny dzień postanowił zadedykować najmłodszym obywatelom pierwszy prezydent Republiki Turcji Mustafa Kemal Atatürk, wychodząc ze słusznego skądinąd założenia, że dzieci są przyszłością narodu.
1 czerwca jako termin celebrowania dzieciństwa zaproponowała dopiero w 1949 roku Światowa Demokratyczna Federacja Kobiet (Women’s International Democratic Federation, WIDF). Miał to być najlepszy dzień do zamanifestowania kwestii konieczności ochrony dzieci przed złem tego świata. Na początku lat 50. tę datę Dnia Dziecka przyjęły państwa bloku wschodniego. Po raz pierwszy oficjalne obchody zorganizowano w 1950 roku w związku z… akcją zbierania podpisów pod tzw. apelem sztokholmskim. Wzywał on wszystkie narody do wprowadzenia zakazu produkcji broni atomowej, a jego tekst zasadniczo koncentrował się na popieraniu polityki ZSRR. Od 1952 roku Dzień Dziecka obchodzony 1 czerwca stał się w krajach socjalistycznych świętem stałym.
Już dwa lata później – 14 grudnia 1954 roku – Organizacja Narodów Zjednoczonych ustanowiła rezolucją 838 Powszechny Dzień Dziecka, zwany również Dniem Praw Dziecka. Święto to zostało określone jako „dzień światowego braterstwa i zrozumienia między dziećmi, poświęcony działalności ukierunkowanej na realizację ideałów i celów Karty NZ […] w interesie dzieci całego świata”.
Paulo Coelho napisał: " Dziecko może nauczyć dorosłych trzech rzeczy: cieszyć się bez powodu, być ciągle czymś zajętym i domagać się ze - wszystkich sił- tego, czego pragnie."
Pielęgnujmy w sobie więc dziecko !
Komentarz (0)
Dodaj komentarz